ترس از جدایی از معمول ترین اختلالات رفتاری ست که میتواند در سگ ها به وجود بیاید.

این مشکل می تواند لحظاتی پر از تشویش و اضطراب، هم برای سگ و هم برای همسایه ها به وجود آورد

ترس از جدایی چیست؟

تنها ماندن میتواند برای سگی که مبتلا به این اختلال رفتاری ست بسیار دردناک باشد.

از هنگامی که شما شروع به آماده شدن برای ترک محل میکنید اضطراب در او به وجود آمده و هنگامی که شما محل را ترک کردید این حالت تبدیل به وحشت میشود و حتی ممکن است رفتارهایی از قبیل ناله کردن، پارس کردن و زوزه کشیدن نفس نفس زدن، ترشح بیش از حد بزاق دهان ادرار کردن خراب کردن وسایل در دسترس، کندن زمین، خراشیدن سطوح و جویدن .آسیب فیزیکی رساندن به خود از خود نشان دهد البته بعضی از این رفتارها میتواند علل دیگری نیز داشته باشد.

مثلا توله ها به علت رشد دندان ها اقدام به جویدن وسایل اطراف خود میکنند، سگ های جوان و پیر ممکن است مشکل بی اختیاری در ادرار داشته باشند، سگ هایی که تحرک کافی در طی روز نداشته باشند ممکن است اقدام به تخریب وسایل اطراف خود کنند تا هم سرگرم شوند و هم انرژی تخلیه نشده خود را مصرف کنند.

علت بروز این اختلال رفتاری چیست؟

امکان بروز این اختلال رفتاری در سگ هایی که به آنها از دوران کودکی، آموزش لازم برای تنها ماندن در خانه داده نشده باشد و یا سگ هایی که به شدت به صاحب خود وابسته هستند بیشتر است؛ همچنین سگ هایی که هنگام تنها ماندن در خانه تجربه بدی مانند شنیدن صدای راد و برق داشته اند. تغییرات ناگهانی در زندگی مانند اسباب کشی، تغییر روند زندگی، از دست دادن دوست چهارپا و یا اعضای خانواده و همچنین مشکلات فیزیکی نظیر از دست دادن قدرت بینایی و شنوایی، آرتروز و بی اختیاری نیز میتواند از علل بروز این اختلال رفتاری شود

درمان آن چیست؟

درمان این اختلال رفتاری نیاز به صبر و حوصله و زمان دارد ابتدا نزد پزشک رفته و سلامتی سگ خود را چک کنید وابستگی فیزیکی او به خود را کاهش دهید. به او آموزش دهید که در خانه از شما فاصله بگیرند و همه جا شما را دنبال نکنند عادت های خود هنگام ترک منزل را تغییر دهید. سگ ها با مشاهده کارهایی که شما هنگام آماده شدن برای ترک منزل انجام میدهید آنها را به سرعت یاد گرفته و درست زمانی که شما شروع به آماده شدن میکنید اضطراب و استرس از خود نشان میدهند. کارهایی که معمولا انجام میدهید را پیش خود یاد آوری کنید؛ مانند برداشتن کلیدها، برداشتن کت خود و یا کیف. این کارها را مرتب در خانه انجام دهید اما بعد از آن در خانه بمانید.

مثلا در خانه را به قصد ترک منزل باز کرده ولی منزل را ترک نکرده و فقط در را ببندید و سپس به ادامه فعالیت معمول خود در خانه ادامه دهید. پس از مدتی از خانه بدون هیچ حرفی خارج شوید وسپس دوباره به داخل برگردید.

با گذشت زمان رفته رفته مدت زمان بیرون ماندن از منزل خود را افزایش دهید شلوغش نکنید! سعی کنید از نیم ساعت قبل از اینکه میخواهید منزل را ترک کنید توجه سگ را از خود کم کرده و او را با چیز دیگری سرگرم کنید. خداحافظی پر سروصدا غیبت شما را پر رنگ تر میکند. برای کم کردن خرابکاری، او را در لانه اش تنها نگذارید زیرا ممکن است او به خودش آسیب برساند. اگر مجبورید او را در جایی محدود کنید، با خارج کردن وسایلی که ممکن است به آنها آسیب برساند او را در اتاقی گذشته و برایش وسایل سرگرمی فراهم کنید. هنگامی که بازگشتید، ورود خود را بی سروصدا انجام دهید، صبر کنید تا او آرام شود و سپس با آرامش با او رفتار کنید پسندیدم ·

چه کسی مسئول است؟شما یا سگتان؟

آیا وقتی که به خانه برمی گردید ؛ سگتان از سرو کله شما بالا می رود و می پرد ؟ آیا او شما را در مسیری که با هم به قدم زدن می پردازید هدایت می کند ؟ آیا برای اینکه به او غذا بدهید به شما پارس می کند ؟ آیا او در رختخواب به شما سقلمه می زند تا از خواب ناز بیدار شوید و او را برای گردش صبحگاهی بیرون ببرید ؟
اگر به تمامی سوالات بالا جواب مثبت داده اید پس بگذارید سوالی هم من بپرسم : شما فکر می کنید کدامیک از شما دو نفر مسوول و عهده دار دیگری است ؟

زمانی بود که می پنداشتیم که سگها – شاید هم تمامی حیوانات – فقط برای اجرای اوامر ما به وجود آمده اند . اشتباه می کردیم چرا که در حال حاضر چرخ زمانه به شکل دیگری چرخیده است .

ادعای توانایی و نفوذ بر سگهایمان احساس ناخوشایندی را در ما به وجود می آورد و اگر اجازه بدهیم که این احساس ناخوشایند ما را راهنمایی کند ؛ در واقع دری را به سوی مشکلات بیشمار باز کرده ایم مشکلاتی نظیر برآورده نشدن انتظارات و نیازها ؛ رنجش و حتی شاید سگی پرخاشگر و متخاصم.

سگها مانند سایر حیوانات اجتماعی ؛ به ساختاری در زندگی خود نیاز دارند . دموکراسی برای آنها همه چیز نیست . چیزی که آنها نیاز دارند ؛ قوانین و دستوراتی است که باعث می شود آنها احساس کنند در مسیری هدایت می شوند و ثبات دارند . این همان چیزی است که من آن را ****ی گروه -pack ****** - می نامم

منظور من از این عبارت این نیست که کسی باید سگ را سرجایش بنشاند یا اینکه به او به شکلهای مختلف ستم کند . وقتی راجع به ****ی گروه صحبت می کنم منظور من به سادگی ؛ شکلی از توانایی و نفوذ است که سگ آن را می فهمد و برای وی قواعد اساسی را که نیاز دارد صادر می کند تا او به راحتی زندگی خود را طی کند .

در دنیای سگها شما می توانید یا **** باشید یا پیرو ( فرمانده یا فرمانبر ) . شکل سومی وجود ندارد . اگر شما ادعا کنید که **** هستید سگ شما این را توهین سهمگینی نسبت به خود نمی داند . در حقیقت او به اینکه شما مسوول و عهده دار باشید کاملا کمک خواهد کرد . 
و نهایتا او سعی می کند تا مسیرش را در دنیای پیرامون خود پیدا کند در اتوبان ها ؛ آپارتمان ها ؛ آسانسورها و اتومبیل ها که این مانند طبیعت و دنیای وحش پر از سختی برای بقاء نیست .

این دنیای شماست . به بیان دیگر این دنیا را شما بهتر می شناسید و او حس خواهد کرد اگر در پناه دانش **** ( فرمانده )* خود باشد ؛ جایی که ****ش مسوولیت پاسخگویی او را نیز به عهده دارد ؛ امنیت بیشتری خواهد داشت .

حال چگونه شما باید به این دیدگاه برسید ؟

مسوولیت را بپذیرید

اول از هر چیز با انرژی شروع می شود . انرزی راهی است که حیوانات از طریق آن با هم ارتباط برقرار می کنند چرا که آنها نمی توانند از کلمات استفاده کنند .

انرژی ؛ سگ سانان را به پیش می برد به عنوان مثال به سگ شما اجازه می دهد تصمیم بگیرد چه زمانی باید برخورد پنهانی داشته باشد یا چه زمانی باید بجنگد یا فرار کند یا تسلیم شود .

پس واضح است که نوع انرژی که شما با آن ارتباط برقرار می کنید و درستی آن از اهمیت بالایی برخوردار است . بنابراین شما هرگز نباید پرخاشگر ؛ تحریک کننده و یا عصبانی باشید بلکه باید کاملا بتوانید خود را کنترل کنید .

به سادگی هدف این است که انرژی آرام کننده با اعتماد به نفس کامل (calm-assertive )

جاری شود که هر گاه این انرژی جریان یابد به سگ شما سیگنالهای واضحی ارسال می کند که این شما هستید که **** و فرمانده اید .
به یادداشتن این مسئله بسیار مفید است که سگها مانند انسان نیستند که در گذشته سیر کنند و یا فکر به آینده آنها را آزار دهد . آنها فقط در همین لحظه ی جاری سیر می کنند و مستقیما به محیط فعلی خود پاسخ می دهند .

اگر شما مضطرب ؛ عصبی و پر از تنش به نظر بیایید سگ شما دقیقا همین ها را گرفته و از مثالهای شما پیروی می کند .

البته مهارت در این آرامش همراه با اعتماد به نفس ( خونسردی همراه با اعتماد به نفس کامل ) نیاز به قلق ها و آموزشهایی دارد و چندان ساده نیست . البته این تمرین و آموزش برای سگها نیست برای شماست و این شما هستید که باید به آن برسید .

من اغلب به دیگران پیشنهاد می کنم که تکنیک های آمادگی هنرپیشه ها و بازیگران را برای فرو رفتن در رل و نقش خود ؛ استفاده کنند .
خودتان را در قالب شخصی ( یا کاراکتری یا شخصیت فیلمی ) تصور کنید که قرار است ****ی را مجسم کند و به تصویر بکشد .
سپس فکر کنید بودن به جای آن شخص چه حسی دارد ؛ خود را به همان سطح از خونسردی و قدرت و توانایی آرام کننده و آرامش بخش برسانید . 
کتابی در خصوص تکنیهای روش اکتینگ ( توضیح مترجم : روش معروفی است که بازیگران اکتورز استودیو برای بازیگری به کار می بردند بازیگران توانایی مانند پل نیومن ؛ مارلون براندو و … ) مطالعه کنید یا جملات تاکیدی مثبتی درباره ****ی و فرماندهی بنویسید و آنها را بیان کنید خطاب به نزدیکترین شی به خود مثلا خطاب به بند افسار .

دیگر چه چیز ؟ دعا ؛ یوگا ؛ مدیتیشن ؛ تای چی ؛ و هنرهای رزمی نیز به شما کمک می کند که به این تعادل در لحظه ( لحظه جاری ) دست یابید . و این همان چیزی است که سگ شما درک می کند و به آن پاسخ می دهد .

اگر هنوز مطمئن نیستید که منظور من از انرژی آرام کننده همراه با اعتماد بنفس را فهمیده اید ؛ نگاهی به اجراهای اپرا وینفری داشته باشید . او هیچگاه خونسردی خود را از دست نمی دهد ولی همیشه با قاطعیت روی زمین خود ایستاده است . و به سادگی این همان انرژی آرام کننده همراه با اعتماد به نفس در انسان است .

این سخت تر از درک انرژی آرام فرمانبری و اطاعت (calm-submissive ) که در سگها دیده می شود نیست . گوشهایش به عقب برمیگردد . حالت و وضعیت آرامی به خود می گیرد و رغبت و غریزه حیوانی خود را درباره پیروی از **** و فرمانده اش نشان می دهد .

یک قدم زدن درست و حسابی

از آنجایی که قدم زدن و بیرون رفتن اولین فعالیت سگ سانان است ؛ بنابراین بردن سگ ها به بیرون ؛ بهترین روش برای افزایش مهارت ****ی شما و تثبیت آن است .

سگهای گرگی قدیمی همراه با گروه مهاجرت می کردند و این همان چیزی است که سگ شما نیز می خواهد انجام دهد . او را تنها برای دفع ادرار و مدفوع آنهم به شکل کوتاه و سریع بیرون نبرید .

یک راه پیمایی طولانی و خوب که او را خسته کند برایش بهتر است . سوزاندن انرژی به میزان ۱۰ الی ۲۰ درصد وزنش کمک می کند که به هدف نزدیکتر شویم .

وقتی که انرژی جسمانی و فیزیکی وی تخلیه شد ؛ او آمادگی بیشتری دارد که خواسته های شما را انجام دهد . 
اینکه بگذارید در یک حیاط بزرگ بدون هدف بچرخد نمی تواند جایگزین مناسبی برای یک راهپیمایی چالاک و پرانرژی با شما باشد . در راهپیمایی دو نفره او می تواند دنیای خودش را شناسایی کند و سریعا بیاموزد که شما **** و فرمانده او هستید .

شما **** و فرمانده اید و سگتان پیرو و فرمانبر . هنگام پیاده روی سگ باید کنار شما یا پشت سر شما حرکت کند . اگر جلوتر از شما برورد ؛ علی الخصوص اگر او بند افسار را بکشد ؛ دیگر شما **** او نیستید .

خطر زمانی مقابل او آشکار می شود که هنگام پیاده روی با سگ یا سگهای دیگری مواجه شود و آنگاه آنها با یکدیگر درگیر شوند .
بنا به تجربه شخصی من این اتفاق اغلب زمانی می افتد که هر دو سگها جلوتر از صاحبانشان در حال حرکت باشند . این یک معادله و تساوی ساده است . 
دو سگ مسلط و فرمانده = یک جنگ خیابانی کثیف و زننده

اگر سگ شما در وضعیت انرژی آرام فرمانبر و مطیع باشد خود را درگیر جنگ با سگ دیگری نمی کند و اگر هر دوی سگها در این وضعیت از انرژی باشند ( آرام فرمانبر و مطیع ) شما می توانید بایستید و با صاحبان سگهای مقابل گفتگو کنید . که در این صورت برای شما جذابیت بیشتری خواهد داشت از اینکه بخواهید یک جنگ خیابانی سگی را متوقف کنید .
اینها همگی نظم و انضباط را به همراه می آورد . اغلب انسانها می گویند : پناه بر خدا بچه من (*کنایه از سگشان ) فقط دو ماهه است چگونه می توانم به او قوانین را آموزش بدهم ؟

خوب ؛ مادر او از همان روزی که او را به دنیا آورده است شروع به آموزش قوانین کرده است . او ظالم و زورگو نبوده و بنابراین او اولین **** و فرمانده در زندگی سگ شما بوده است .

وقتی که او به اندازه کافی رشد کرده ؛*مادرش او را برای قدم زدن با خود برده است و مرزها و حریمها را برای او ترسیم کرده است . و این مثال مناسبی برای شماست تا مشابه آن عمل کنید . او همیشه فرزندش را برای غذاخوردن منتظر نگه داشته است نه اینکه هر وقت بچه اش میل به غذا داشته به او غذا داده باشد . در طبیعت و حیات وحش این همان روشی است که تمام حیوانات از آن پیروی می کنند .

در طبیعت زمان ثابت و برنامه ریزی شده برای غذا خوردن وجود ندارد . در واقع غذا باید شکار شود و به دست آید . مدتهاست که دیگر سگها مجبور نیستند برای غذا شکار کنند . اما این مهم است که آنها برای به دست آوردن غذا تلاش و کار کنند .

این همان دلیلی است که با توجه به آن باید سگتان را قبل از غذا خوردن به یک راهپیمایی خوب و طولانی ببرید . به این روش وقتی که زمان غذا خوردن می شود ؛ او آن را به دست آورده است .

به خاطر داشته باشید که در طبیعت سگها در طول زمان همدیگر را اصلاح می کنند خصوصا ****شان را . اما این کار با عصبانیت و ناامیدی انجام نمی شود پس شما هم اینگونه باشید .

به موقع به او محبت کنید

اگر کتابهای مرا خوانده باشید ؛ حتما متوجه شده اید که فقط بعد از تمرین و نظم و انضباط است که ما شروع به محبت کردن می کنیم .

محبت همان چیزی است که شما بعد از اینکه سگتان را تمرین دادید و قوانین و محدودیتهای روزمره را به او آموزش دادید ؛ به او هدیه می کنید .

در طبیعت به ندرت حیوانات پاداش می گیرند . ****ان و فرماندهان دور گروه نمی گردند و نمی گویند که : بچه ها متشکرم که از من پیروی کردید . و سگهایی که با افراد کور و یا ناتوان کار می کنند هرگز ۱۰ دقیقه به ۱۰ دقیقه تشویق نمی شوند . آنها زمانی تشویق می شوند – تاکید می کنم – که کاری را انجام داده باشند و به اتمام رسانیده باشند .

تمرین و نظم هر دو برای سگ خوب است . آنها خود را به عنوان عضوی از گروه اینگونه ارضا می کنند . و این همان چیزی است که او را خوشحال می کند .
تشویق در واقع چیزی است که ما برای خودمان انجام می دهیم و ما را ارضا می کند .

سگها به خوبی محبتشان را نسبت به هم نشان می دهند اما اگر ما اول دنبال کسب رضایت خودمان باشیم و اجازه دهیم که محبت بر نظم و انضباط پیشی گیرد ؛ در واقع این ریسک را ایجاد کرده ایم که در نگاه سگ یک پیرو و فرمانبر باشیم تا یک **** و فرمانده .

به یاد داشته باشید سگ شما یک حیوان است نه یک انسان . او یک حیوان از یک گروه است و نیاز به ****ی دارد تا بتواند کامل و خوشحال باشد . اگر شما نتوانید چنین ****ی باشید بنابراین پاسخ شما به تمامی سوالات اول مطلب مجددا “بله” خواهد بود .

نوشته : سزار میلان

ترجمه : مینا احمد ی
پت کلاب

آموزش محل ادرار به سگ

برای کسانی که تازه صاحب سگ شده اند و در نتیجه در امر نگهداری سگ مبتدی هستند توالت کردن نابه جا معضل بزرگیست ، اما با کمی صبر و حوصله می توان آن را حل نمود . سگ ها معمولا تمایل دارند در جاهایی که خودشان یا سایر سگ ها توالت کرده اند اقدام به ادرار و مدفوع نمایند . بنابراین اگر برایشان ممکن باشد به چنین محل هایی خواهند رفت .

توله سگ ها به طور حتم پس از نوشیدن مایعات یا بیدار شدن از خواب و در عرض نیم یا یک ساعت پس از خوردن غذا ادرار یا دفع مدفوع می کنند ، لذا در این موقع حیوان را به محلی که برای توالت کردن در نظر گرفته اید منتقل کنید و نگه دارید . این محل ممکن است قسمتی از منزل که توسط ورزنامه پوشیده شده باشد یا اینکه محلی خاص برای حیوان تعبیه شده باشد . قبل و بعد توالت کردن با توله سگ بازی کنید و در حین حال کلمات خاصی را به زبان بیاورید . این کلمات بعدها به عنوان فرمان یا علامتی جهت توالت کردن به کار خواهد رفت ، اما دقت کنید که این فرمان یا فرمانهای دیگر کاملا متفاوت باشند .

اگر شما به سگ مهلت دادید تا از خانه خارج شود و عمل دفع را انجام دهد ولی سگ پس از بازگشت به خانه زمین یا فرش را کثیف نمود ، بایستی به او بفهمانید که کارش اشتباه بوده و با گفتن واژه ی ”بد” حیوان را سرزنش نمایید . چندین با این وازه را تکرار کنید و سپس با عجله او را به بیرون از خانه ببرید . اگر باز بیرون خانه مدفوع کرد او را تشویق کنید . اگر تازه صاحب یک توله سگ شدید ، تعطیلات آخر هفته تان را به آن اختصاص دهید و کل روز را جهت تربیت و تعلیم توالت رفتن صرف کنید . اگر شما در زمان بیدای توله سگ آن را تحت نظر قرار دهید و محل مورد نظرتان جهت دفع کردن را به حیوان نشان دهید ، توله سگ در دفعات از آن محل برای دفع ادرار و مدفوعش استفاد خواهد نمود . اگر چه تعطیلی کسل کننده ای خواهد بود اما بهتر از این است که به به طور منقطع ساعت ها یا روزها را صرف تعلیم توالت رفتن به سگ نمایید . به توله سگی که سن بیشتری دارد می توان به طور کامل در خلال یک تعطیلی آخر هفته توالت رفتن را آموخت .

از تنبیه توله سگ هایی که به اشتباه در جاهای ممنوع توالت می کنند اجتناب کنید و به جای تنبیه کردن  واژه های “بد” یا کلمه ی “نه” را چندین بار با لحنی عصبانی تکرار نمایید . دوباره یادآوری می شود که توله سگ هایی که به طور آزادانه در خانه در خانه رفت و آمد دارند معمولاً در جاهای ممنوع نیز توالت می کنند . برای جلوگیری از این کار آنها ، وقتی احساس می کنید حیوان آماده ی دفع کردن است او را به حیاط ببرید و در جای خاصی که کف آن از سایر قسمت ها متمایز است قرار دهید ؛ حیوان خیلی سریع به این محل عادت می کند .

نکات زیر را مورد توجه قرار دهید :

- ایستادن پشت در مشخصه این است که سگ می خواهد جهت توالت کردن به خارج خانه برود .- سگ ها دوست دارند در محل قبلی شان توالت کند ، لذا با بو کشیدن آن محل را پیدا می کنند . - وقتی سگ در حال توالت کردن است، با گفتن کلماتی تحسین برانگیز (آفرین) ، سگ را تشویق به این کار نمایید .

افرادی که صاحب سگ های کوچک خانگی هستند نیز تمایل دارند با وجود اینکه سگ توالت کردن روی روزنامه یا داخل جعبه توالت را یاد گرفته است به خارج خانه برود . به منظور تعلیم توالت در خارج خانه ، ابتدا روزنامه و جعبه توالت را به خارج از خانه منتقل کنید  و هنگامی که احساس کردید زمان توالت کردن توله سگ فرا رسیده است آن را به خارج خانه هدایت کنید و در محل مورد نظر قرار دهید . توله سگ به کمک قدرت بویایی اش محل توالت کردن را پیدا می کند و لازم نیست شما خودتان را به زحمت بیاندازید . توله سگ پس از مدتی به این محل عادت می کند .

روزنامه ای که برای تشخیص محل توالت در خارج خانه قرار داده اید را به تدریج کوچک و کوچکتر کنید تا اینکه سرانجام کاملا آن را بردارید . در صورت استفاده از جعبه نیز موادی را که در کف جعبه توالت قرار می دادید کم کم خارج کنید و بعد از گذشت چند روز جعبه را بردارید . با گذشت زمان شما هر روز قسمتی از مواد جانبی موجود در محل توالت را بردارید تا اینکه نهایتا تنها زمین یا سبزه باقی بماند . بعد از سپری شدن این مدت باید سگتان کاملا تربیت شده باشد . به طور حتم وقتی شما روزنامه را از خانه به حیات آوردید باید آن را با قرار دادن چند قطعه سنگ در گوشه هایش ثابت کنید تا باد ان را حرکت ندهد !

اگر شما صاحب سگ بالغی شدید که راه و رسم زندگی در خانه را آموزش ندیده است ، با آن حیوان مانند یک توله سگ رفتار کنید . توله سگ ها بعد از غذا خوردن ، آب خوردن ، قدم زدن یا بازی کردن توالت می کنند . قبل از اینکه به سگ یاد دهید جهت توالت کردن به خارج از خانه برود استفاده از روزنامه را در خانه به حیوان بیاموزید . علاوه بر این ، دکتر دامپزشک به شما توصیه می کند قبل از واکسن زدن به توله سگ ، حیوان را به خیابان نبرید چرا که امکان ابتلا به بیماریهای واگیر دار وجود دارد . لذا استفاده از روزنامه برای افرادی که در آپارتمان زندگی می کنند مفید خواهد بود . 

محوطه کوچکی را در نظر بگیرید و تمام این محوطه را از چندین لایه روزنامه بپوشانید و صبر کنید تا توله سگ از آنها استفاده نماید . سپس روزنامه های خیس شده را با روزنامه های خشک تعویض کنید . این کار را یک یا دو روز ادامه دهید سپس یک قسمت کوچک از محلی را که به وسیله ی روزنامه پوشانده شده بدون روزنامه بگذارید ؛ به این امید که توله سگ در آن محل ادرار نکند . اگر توله سگ این محل را خیس کرد به او توجه دهید ؛ حیوان را روی روزنامه بگذارید تا بفهمد که تنها محلی که می تواند ادرار کند روی روزنامه است . به مرور زمان وقتی توله سگ دلیل پوشانده شده زمین را با روزنامه فهمید می توانید فضایی را که از روزنامه پوشانده شده محدود تر کنید و مرتب روزنامه خیس شده را تعویض نمایید تا زمانی که توله سگ آنقدر بزرگ شود که بتواند به خیابان برود . 

معمولا در شب برای توله سگ راحت تر است که آب نخورد زیرا به حیوان کمک خواهد کرد که ادرار خود را کنترل کند ؛ بنابراین حداقل دو ساعت قبل از خواب به توله سگ آب ندهید و حتما قبل از خوابیدن سگ را به بیرون ببرید و یا از روزنامه استفاده نمایید .

نکات زیر را مورد توجه قرار دهید :

- بو کشیدن زمین اولین نشانه ی تمایل سگ به ادرار کردن می باشد . بنابراین شما تنها چند ثانیه وقت دارید که توله سگ را روی روزنامه قرار دهید .

- به سرعت سگ را بلند کنید و روی روزنامه بگذارید . روزنامه به دلیل قابلیت جذب بالا بهترین وسیله برای این منظور است .

- بهتر است به منظور تشویق سگ به ادرار کردن ، از قطره هایی که به این منظور ابداع شده است (قطره های تعلیم ادرار که در کلینیک های دامپزشکی قابل تهیه هستند) استفاده کنید . به این صورت که چند قطره از محلول مذکور را بر روی کاغذ روزنامه بریزید و در هنگام دفع ، توله را بر روی این روزنامه ببرید . به این ترتیب و به مرور زمان ، توله محل ادرار را خواهد شناخت .

در اینجا متذکر می شویم که بعضی از توله سگها ذاتا از اینکه روزنامه ای در زیر پایشان باشد متنفرند بنابراین به این توله ها بهتر است سریعا روش توالت کردن در خارج خانه را بیاموزید .

حال مروری خواهیم داشت بر مطالب گفته شده در مورد توالت بر روی روزنامه :

- توله سگ را در اتاقی که به آسانی قابل تمیز شدن است محبوس نمایید و کف اتاق را با روزنامه مفروش کنید . وقتی توله سگ به توالت کردن در یک نقطه عادت کرد سایر روزنامه ها را بردارید . شما می توانید تدریجا روزنامه ها را برداشته و سرانجام تنها از یک ورق روزنامه استفاده کنید .

- به منظور آموزش ادرار کردن در بیرون از منزل ، در یک روز خوب و آفتابی روزنامه را در خارج خانه قرار دهید . روز بعد روزنامه را به طور کل بردارید . به طور حتم سگ جهت توالت کردن به خارج خانه خواهد رفت . پس از انجام این کار حیوان را تشویق به عمل انجام شده اش نمایید . مراقب باشید سگ دوباره جهت پیدا کردن روزنامه به طرف در خانه بر نگردد .

هفت درس اصلی که سگ‌ها باید یاد بگیرند (قسمت ۲)

درس پنجم : بخواب

سگی که این درس را بخوبی یاد بگیرد تا زمانیکه صاحبش وی را از این حالت آزاد نکند ، ساعتها بدون حرکت به حالت درازکش در جای خود خواهد ماند . این درس در واقع تکمیل درس اول یا نشستن است . برای تعلیم آن ، زنجیر قلاده را زیر پای خود قرار بدهد و با یک دست آن را آهسته کشیده و با کف دست دیگر حیوان را بطرف دیگر (حالت خوابیدن) خم کنید و همزمان با لحن واضح و بلند بگویید «بخواب» . اگر حیوان از این عمل سرکشی کرد ، بایستی او را قدری آهسته بطرف زمین فشار داده و پنجه‌هایش را بطرف خود دراز کنید . در صورتیکه حیوان فرمان شما را بخوبی اطاعت کرد ، تشویق را فراموش نکنید  .

درس ششم : ول کن ، بده

اگر سگ خود را از همان روزهای اول با این واقعیت که شما حق دارید  هر چیزی حتی غذای دلخواه او را از مقابلش بردارید ، آشنا کنید ، تعلیم این درس بسیار ساده خواهد بود . از طرفی یاد دادن این درس نیز بسیار ضروری می‌باشد ؛ زیرا گاهی اوقات پیش می‌آید حیوان یک جسم مشکوک ، یا آلوده و مسموم را به دهان گرفته و شما برای جلوگیری از خوردن آن ، باید با ادای یک کلمه (ول کن ، بده ) آن شیء مشکوک را از دهان وی خارج سازید .

برای تعلیم این درس ابتدا اجازه بدهید سگتان شیء را برای شما بیاورد آنوقت خم شده ، دست راستتان را بری گرفتن آن شیء به سمت حیوان دراز کرده و با آهنگ بلند و واضح بگویید «بده ، ول کن» . اگر سگ از دادن شیء امتناع ورزید ، واژه بده یا ول کن را با صدای بلندتر و همزمان با کوبیدن پای خود به زمین ادا کنید و اگر باز هم سگتان از دادن شیء امتناع کرد ، قلاده‌اش را با دست چپ بگیرید و با دست راست دهانش را باز کنید و شیء را از دهانش خارج سازید . این عمل باید آنقدر تمرین شود که سگ پس از شنیدن فرمان ، بدون درنگ آن را  اجرا کند . باز هم یادآوری می‌شود در صورت گرفتن پاسخ صحیح از طرف حیوان ، تشویق را از یاد نبرید  .

درس هفتم : نگرفتن غذا از دست اشخاص دیگر

این درس مهمترین ، ضروری‌ترین و حیاتی‌ترین درسی است که شما باید به سگتان آموزش دهید . مخصوصا ً اگر سگتان یک سگ محافظ و نگهبان است . زیرا در اکثر مواقع ، اشخاصی که قصد دزدی یا سوءقصد به جان شخصی را دارند ، برای اینکه بتوانند مانع بزرگی بنام سگ نگهبان را از سر راه خود بردارند خیلی راحت با یک تکه گوشت مسموم ، به هدف خود نائل می‌شوند . بنابراین سگ حتما ً باید یاد بگیرد که فقط از دست صاحب خود غذا بگیرد . با توجه به اینکه سگها طمع و ولع اجتناب ناپذیری برای خوردن غذا دارند و بندرت از خوردن غذا و طعمه سر باز می‌زنند ، تعلیم این درس کار بسیار مشکل و پرزحمیت خواهد بود .

اگر سگتان را از همان اوایل تولد عادت دهید که از ظرف مخصوص و محل معین و از دست خودتان غذا بگیرد ، تعلیم این درس تا حدودی آسانتر خواهد شد . اساس تعلیم این درس ، این است که شما باید یک پیامد ناخوشایند و تا حدی آزاردهنده را متعاقب گرفتن طعمه از اشخاص دیگر ، برای سگتان فراهم کنید . این پیامد ناخوشایند می‌تواند بدمزه کردن غذا ، ترساندن سگ با آب و … صورت بگیرد . برای نیل به هدف از یکی از دوستان یا آشنایانتان درخواستک کنید که یک تکه گوشت کباب شده و آغشته به فلفل تند را به حیوان بدهد . حیوان به محض جویدن تکه گوشت احساس ناخوشایندی که همان سوختن زبان و دهانش است تجربه خواهد کرد . سپس خودتان تکه گوشت دیگری شبیه همان و این بار بدون اینکه آن را به فلفل آغشته کنید به سگ خود بدهید . حیوان با مقایسه دو حالت ، بتدریج یاد خوا هد گرفت که گرفتن طعمه از دست دیگران چقدر ناخوشایند و نامطبوع است و برعکس غذا خوردن از دست صاحب خود تا چه حد می‌تواند لذت‌بخش باشد  .

لازم به ذکر است که برای اجرای این روش تعلیم ، تکه گوشتی را انتخاب کنید که سگ برای بلعیدن آن مجبور به جویدنش باشد . به عبارت دیگر تکه گوشت نباید خیلی کوچک باشد که حیوان بدون جویدن آن را ببلعد در ضمن برای بد طعم کردن تکه گوشت از مواد مسموم‌کننده و زیان‌آور استفاده نکنید .

روش دیگر این است که از دوست خود بخواهید در حین دادن تکه گوشت (این بار به آن فلفل نزنید) بوسیله پاشیدن آب به صورت سگ (با استفاده از یک سرنگ) حیوان را بترساند . این عمل برای سگ یک احساس ناخوشایند و نامطبوعی ایجاد خواهد کرد . (البته باید مواظف باشید آب در گوش حیوان نرود) و سپس بدنبال آن خودتان همان تکه گوشت را بدون اعمال ترس و همراه با تشویق به سگتان بدهید .

کلینیک پرشین

هفت درس اصلی که سگ‌ها باید یاد بگیرند  (قسمت ۱)

درس اول : بنشین

این درس خیلی ساده بوده و تعلیم آن نیز راحت است . سگ را درحالی‌که زنجیر آن در دست راست شما است در طرف چپ خود قرار دهید . زنجیر باید کالمآ در کنترل شما باشد تا در موقع لزوم با کشیدن آن ، حیوان را از کار نادرست بازدارید . با دست چپ خود به آرامی کپل حیوان را به سمت پایین فشار داده و در همان حال واژه بنشین را بصورت کاملا واضح و بلند ادا کنید . به محض اینکه حیوان نشست ، وی را برای مدت بسیار کوتاه ( حدود ۱۵ ثانیه) در همان حالت نگه دارید . این مدت نباید طولانی شود زیرا باعث خستگی و بی‌حوصلگی حیوان می‌شو د . ولی در دفعات بعد که حیوان این درس را بخوبی یاد گرفت می‌توانید این زمان را بیشتر کنید . در ضمن به محض اینکه سگ فرمان شما را اجابت کرد او را مورد تشویق قرار دهید .

در ادامه ، تعلیم این درس را بدون کمک قلاده انجام دهید . هیچ موقع از ناسزا گفتن و خشونت استفاده نکنید  . بعد از تمرینهای پیاپی که با حوصله و بردباری و نوازش شما صورت خواهد گرفت ، مشاهده خواهید کرد که سگ به محض شنیدن کلمه بنشین بدون کمک و بدون اعمال نیرو از سوی شما ، در جایش خواهد نشست  .

درس دوم : همگام

برای تعلیم این درس حیوان را در سمت چپ خود قرار دهید و زنجیر یا قلاده را در دست راست خود گرفته و با دست چپ ، وی را برای راه رفتن کنترل و هدایت کنید . برای اینکه در حین تمرین به سمت دیگری ، غیر از مسیر مورد نظر شما منحرف نشود ، بهتر است جایی را برای تمرین انتخاب کنید که در سمت چپ حیوان موانعی مانند دیوار و نرده باشد . با دست چپ خود ، سگ را طوری کنترل کنید که نه از شما جلو رود و نه از شما عقب بماند . بهترین حالت این است که فقط سر و گردن وی از شما جلو باشد .

وقتی سگ در موقعیت مناسب قرار گرفت با ادای کلمه «بریم» و همزمان قدم برداشتن پای چپ ، حیوان را وادار به حرکت کنید . در حین حرکت ، وی را طوری با قلاده کنترل کنید که هماهنگ و همگام با شما قدم برداشته و از شما جلو نرود و در عین حال از شما عقب نماند . این تمرین را باید آنقدر ادامه بدهید که سگ با فرمان «بریم» بدون درنگ شروع به رفتن بکند . در مراحل بعد تمرینات را در محل آزاد (بدون مانع) ادامه دهید  . 

 درس سوم : فرا خواندن سگ به طرف خود

آموختن این درس بسیار ساده و راحت است  ؛ زیرا سگ‌ها از همان دوران تولگی استعداد و زمینه آموختن آن را دارند . ساده‌ترین راه برای تعلیم آن ، این است که از همان دوران تولگی هر دفعه که سگ با میل بطرف شما آمد ، با گفتن «بیا ، بیا» او را تشویق و تحریک به آمدن به سمت خود بکنید و هر موقع که او به سمت شما آمد با نوازش و تشویق از او استقبال کنید . اگر اینکار را نکرده‌اید ، برای تعلیم فرمان بیا ، قلاده را در دست راستتان بگیرید و با یک حرکت سریع دور شوید و با گفتن «بیا ، بیا» او را تشویق به آمدن به سمت خود کنید . برای تحریک بشتر سگ ، بهتر است قلاده را کمی به سمت خود بکشید . در ضمن بعد از ادا کردن فرمان بیا ، اسم حیوان را نیز بگوئید ، مثلا «بیا کیسی » .

برای یادگیری بهتر از درس هر موقع که سگ بطرف شما آمد ، بعد از اینکه او را تشویق کردید ، بلافاصله در جهت عکس حالت قبل ، از سگتان فاصله گرفته و همان روند را تکرار کنید . توجه داشته باشید که هرگز به سمت سگ حرکت نکنید . بعد از چند بار تمرین ، در صورتیکه سگ آن را بخوبی یاد گرفته باشد قلاده را از گردن حیوان باز کرده و تعلیم را بدون قلاده به اجرا در آورید  .

درس چهارم : جلوگیری از پریدن سگ به سر و کول صاحب خود

سگها طبق عادت دوست دارند که به محض مشاهده صاحب خود از روی مهربانی و برای اظهار محبت به سر و کول صاحب خود بپرند ولی غافل از اینکه پنجه‌ها و ناخن حیوان ممکن است صاحبش را اذیت کرده و لباسهای وی را آلوده و کثیف کند . برای جلوگیری از این رفتار سگ باید به او بفهمانید که این عمل او ، مورد رضایت شما نیست . حال اگر سگتان از نژاد کوچک است ، قبل از اینکه سگ مجال پرش را پیدا کند دستتان را بسوی او دراز کرده و او را نوازش بدهید . با این طریق سگهای کوچک این عمل و عدت را بتدریج ترک خواهند کرد . ولی اگر سگتان بزرگ جثه است موقعی که می‌خواهد بپرد بلافاصله زانوی پای راست خود را در مقابل او ، برای جلوگیری از پرش وی ، خم کرده و کف دست راستتان را بالای سرش نگه داشته و همزمان با ادای واژه «نه …. نه …» وی را از اینکار منع نمایید . چنانچه سگ طبق دستور شما عمل کرد ، تشویق و نوازش را فراموش نکنید .

اصول تربیت سگ

یک سگ تربیت شده را با سگی که تعلیم ندیده مقایسه کنید ؛ سگی که تربیت شده باشد براحتی بین انسانها زندگی می‌کند . این سگ نه تنها برای اطرافیان خود مشکل آفرین نیست ، بلکه در موارد بسیاری به یاری و کمک آنها می‌شتابد . ولی سگی که تعلیم ندیده باشد ، همواره باعث دردسر بوده و برای اطرافیان و حتی خودش مشکل‌ساز خواهد شد .

خوشبختانه سگ‌ها به دلیل هوش بالا و ویژگی‌های رفتاری خاصی که دارند براحتی قابل تربیت کردن هستند . شما هر نژادی را می‌توانید به راحتی تعلیم دهید . لزومی ندارد که آن حتمآ یک سگ اصیل باشد . حتی یک سگ دو رگه یا سگ معمولی را نیز می‌توانید به آسانی تعلیم دهید . هر چند که برخی نژادها استعداد خوبی در این زمینه دارند و برخی دیگر مستلزم بکارگیری وقت و زمان بیشتری برای تعلیم و تربیت هستند . اصولا ً تربیت سگها ، کار وقت‌گیری بوده و نیاز به حوصله زیادی دارد .

شخصی که می‌خواهد سگ را تعلیم دهد ، باید با خصوصیات رفتاری آن آشنایی کافی داشته ، حیوان را درک کرده و بتواند با وی ارتباط نزدیکی برقرار کند . باید این نکته را در نظر داشته باشید که برنامه و سیستمی که برای سیستم سگ انتخاب می‌کنید باید در راستایی باشد که حیوان را شاداب و سرحال کند و هیچ موقع این تربیت و تعلیم نباید موجب آزار و اذیت حیوان شود .

اگر بتوایند سگ را درست و صحیح تربیت کنید ، جذابیت حیوان چند برابر شده و رابطه عاطفی شما با او بسیار عمیق‌تر خواهد گشت . بهترین موقع برای شروع تربیت ، از سن ، ماهگی تا ۲ سالگی است . بعد از سن ۲ سالگی استعداد و توانایی سگها در یادگیری کمتر می‌شود ، با این حال سگها همیشه قابلیت یادگیری و تربیت را در خود حفط می کنند .

قبل از شروع به تعلیم و تربیت سگ ، باید با او کاملا اخت شوید . اینکه بخواهید یک سگ جدید را بدون اینکه با وی آشنایی داشته باشید و بدون اینکه با وی ارتباط نزدیک برقرار کنید ، تعلیم دهید ، یک کار بیهوده و پردردسر است . زیرا چنین سگی از دستورات و تعالیم شما پیروی نخواهد کرد . نکته دیگر این است که در تعلیم سگ واژه بنشین را خیلی راحتتر از عبارت «زود باش بشین» یاد خواهد گرفت و در مقایسه با عبارت دوم به ندرت گیج خواهد شد .

حیوان معمولا در جلسات اول آموزش ، زود حوصله‌اش را از دست داده و خسته می‌شود . بنابراین بهتر است جلسات اول کوتاه بوده و خسته‌کننده نباشد . هیچگاه در حین تربیت سگ بی‌جهت او را سرزنش نکنید زیرا چنین برخوردی از سوی شما ، او را گیج خواهد کرد . اگر سگتان در حین آموزش تعالیم شما را درست انجام داد ، او را تشویق کنید . منظور از تشویق ، این است که شما باید یک رابطه نشاط بخش را با سگتان برقرار کنید . برای مثال نوازش کردن یا گفتن کلماتی مانند آفرین ، سگ خوب من و … . موقع تنبیه هم سعی نکنید که با عصبانیت و خشم بر سگتان فریاد بزنید ، زیرا این کار باعث دستپاچگی و سراسیمی او گشته و از توانایی او برای یادگیری تعالیمتان خواهد کاست .

هیچ موقع سگتان را کتک نزنید (مگر در مواقع بسیار استثنایی ، مثلا در مواقعی که سگ تمایل به گاز گرفتن دارد) زیرا این کار باعث خواهد شد ، سگ شما ترسو بار بیاید و با بالا رفتن هر دستی پا به فرار بگذارد . همواره باید سعی کنید به جای کتک زدن و حتی یک تنبیه ساده ، رفتار وی را اصلاح کنید و به محض اینکه رفتارش اصلاح شد و کارش را درست انجام داد ، او را مورد تشویق قرار دهید .

منبع کلینیک پرشین