ایمنی قبل از ۲ ماهگی در سگ ها
توله سگ ها قبل از تولد، در محیط محصور و استریلی به نام رحم زندگی می کنند که در آن هیچ گونه آلودگی وجود ندارد. وقتی که توله ها متولد می شوند، به ناگاه در محیطی پر از میکروارگانیسم قرار می گیرند که هر کدام از آن ها می تواند برای توله بیماری زا باشد و بدن توله نیز هیچ گونه آمادگی برای مقابله با آن ها ندارد. برای جلوگیری از بیماری و مرگ توله ها از چند روز قبل از زایمان غدد شیری مادر شروع به ترشح موادی برای توانمند سازی بدن توله ها در برخورد با بیماری ها می کند و این واکسن طبیعی بلافاصله بعد از تولد نوزادان با اولین جرعه های شیر وارد بدن آن ها شده و توله ها را ایمن می سازد. این ماده سرشار از مواد مغذی و آنتی بادی ها، آغوز نام داشته و در چند روز اول بعد از زایمان از پستان های مادر ترشح شده و در اختیار نوزادان قرار می گیرد. ماهیت این پادتن ها از جنس پروتئین است و جالب این جاست که در یکی دو روز اول زندگی، معده توله ها به دلیل نداشتن آنزیم های لازم برای هضم پروتئین، نمی تواند آن ها را هضم کرده و همانطور دست نخورده از دیواره روده جذب می شوند. بعد از این مدت، دیگر پادتن های موجود در آغوز به صورت سالم از روده جذب نشده و شکسته می شود و در این زمان ماهیت شیر نیز به حالت طبیعی آن برمی گردد، این، بدان معنی معناست که توله هایی که در بدو تولد شیر مادر را ننوشند، از این مواد ایمنی بخش محروم شده، بسیار ضعیف و حساس خواهند بود و به راحتی در معرض بیماری ها قرار می گیرند. این ایمنی مادری به مدت حدود ۲ ماه دوام داشته و بعد از آن توله ها باید به طور مصنوعی واکسینه شوند.
راهنمای جامع حیوانات اهلی ( سگ)
گردآوری:hsoonheb
